Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl

Orzeczenie o niepełnosprawności

Wydawaniem orzeczeń o stopniu niepełnosprawności u dzieci zajmują się Miejskie/Powiatowe Zespoły ds. Orzekania o Niepełnosprawności. Orzeczenie o niepełnosprawności mogą uzyskać:
- dzieci do 16-go roku życia uzyskują orzeczenie o niepełnosprawności bez orzekania stopnia;
- osoby powyżej 16-go roku życia uzyskują orzeczenie o niepełnosprawności, w którym ustalony jest stopień niepełnosprawności.

Zgodnie z ustawą, ustala się trzy stopnie niepełnosprawności:
• znaczny,
• umiarkowany,
• lekki.

Komisje lekarskie, oceniając stan zdrowia dziecka do 16-go roku życia, bierą pod uwagę:

  1. Zaświadczenie lekarskie zawierające opis stanu zdrowia dziecka, wydane przez lekarza sprawującego opiekę na dzieckiem oraz wszelką dokumentację medyczną;
  2. Ocenę stanu zdrowia wystawioną przez lekarza (W zaświadczeniu powinny znaleźć się informacje dotyczące choroby podstawowej, chorób współistniejących, leczenia i rehabilitacji, ale także rokowań odnośnie do przebiegu choroby. Koniecznie muszą być uwzględnione w nim informacje dotyczące ograniczenia w funkcjonowaniu dziecka w porównaniu z rówieśnikami).
  3. Informację o możliwości poprawy zaburzonej funkcji poprzez zaopatrzenie w przedmioty ortopedyczne, środki techniczne, środki pomocnicze lub inne konieczne działania.

Komisja lekarskie przy ocenie stanu zdrowia dziecka lub odoby powyżej 16-go roku życia biorą pod uwagę:

  1. Zaświadczenie lekarskie zawierające opis stanu zdrowia, rozpoznanie choroby zasadniczej i chorób współistniejących, wraz z aktualnymi wynikami badań diagnostycznych;
  2. Ocenę stanu zdrowia wystawioną przez lekarza-przewodniczącego składu orzekającego, wraz z rokowaniami;
  3. Wiek, płeć, wykształcenie, zawód i posiadane kwalifikacje;
  4. Możliwość całkowitego albo częściowego przywrócenia zdolności do wykonywania dotychczasowego lub innego zatrudnienia – poprzez leczenie, rehabilitację lub przekwalifikowanie;
  5. Ograniczenia występujące w samodzielnej egzystencji i uczestnictwie w życiu społecznym;
  6. Możliwość poprawy samodzielnej egzystencji osoby zainteresowanej poprzez leczenie, rehabilitację, zaopatrzenie w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze, środki techniczne, usługi opiekuńcze lub inne działania.

Przy orzekaniu niepełnosprawności dziecka brane są  pod uwagę inne czynniki niż przy ocenie stanu osoby powyżej 16-go roku życia. Orzeczenia dla dzieci zwykle wydawane są na czas określony, jednak nie dłużej niż do ukończenia przez dziecko 16 lat.

Osobom powyżej 16-go roku życia wydaje się orzeczenia na czas określony, o ile, wg wiedzy medycznej, może nastąpić poprawa stanu zdrowia, lub na stałe, jeżeli według wiedzy medycznej stan zdrowia nie rokuje poprawy.
Dzięki osiągnięciom współczesnej  medycyny wiele osób, które jeszcze niedawno były niemal zupełnie wykluczone z życia społecznego czy zawodowego, dzisiaj może funkcjonować normalnie i dzięki temu chorym częściej wydawane są orzeczenia na czas określony.

Orzeczenie o niepełnosprawności powinno zawierać m.in.:
- informacje o zespole, który wydał orzeczenie;
- datę złożenia wniosku i datę wydania orzeczenia;
- dane osobowe wnioskodawcy: datę i miejsce urodzenia, adres zamieszkania lub pobytu, nr dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz numer PESEL;
- ustalenie bądź odmowę ustalenia niepełnosprawności bądź stopnia niepełnosprawności;
- symbol przyczyny niepełnosprawności – orzeczenie może zawierać więcej niż jeden symbol tej przyczyny, jednak nie więcej niż trzy symbole schorzeń, które w porównywalnym stopniu wpływają na zaburzenie funkcji organizmu.
-  okres, na jaki wydano orzeczenie;
- datę niepełnosprawności;

W orzeczeniu o niepełnosprawności powinny znajdować się wskazania:

  1. Do odpowiedniego zatrudnienia, (obecnie można spotkać zapis „praca na stanowisku dostosowanym”, w orzeczeniach wydawanych w latach ubiegłych często był zapis: „praca w zakładzie pracy chronionej”; w każdym przypadku posiadacz orzeczenia z ww. zapisem może być zatrudniony, także na otwartym rynku pracy, o ile uzyska pozytywną opinię lekarza medycyny pracy na zatrudnienie na określonym stanowisku pracy);
  2. Do szkolenia, w tym specjalistycznego (ten zapis umożliwia osobie, która w wyniku choroby utraciła możliwość wykonywania dotychczasowego zawodu, skierowanie na szkolenia przekwalifikowujące)
  3. Do zatrudnienia w zakładzie aktywizacji zawodowej (zaznaczenie ww. wskazania oznacza, że osoba posiadająca orzeczenie o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności może zostać zatrudniona w zakładzie aktywizacji zawodowej)
  4. Do uczestnictwa w warsztatach terapii zajęciowej (oznacza, że osoba, której wydaje się orzeczenie jest kierowana na rehabilitację w warsztacie terapii zajęciowej ze względu na dysfunkcje uniemożliwiające podjęcie jej zatrudnienia)
  5. Do zaopatrzenia w przedmioty ortoped. i środki pomocnicze (zapis zwykle brzmi: „wg zaleceń lekarza specjalisty”, jednak nie oznacza on, że posiadacz orzeczenia jest uprawniony do bezpłatnego otrzymywania przedmiotów ortopedycznych i środków pomocniczych, np. lasek, wózka czy pieluchomajtek; osoby z niepełnosprawnością obowiązuje identyczny tryb zaopatrywania się w ww. przedmioty, jak inne osoby ubezpieczone, natomiast osoby z orzeczeniem o niepełnosprawności mogą ubiegać się o dofinansowanie do zakupu ww. przedmiotów w Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w miejscu zamieszkania)
  6. Do korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe i inne placówki (Zapis „wymaga” lub „częściowa pomoc usługowa” nie jest równoznaczny z bezpłatnym, nieograniczonym dostępem do usług opiekuńczych, socjalnych czy rehabilitacji itp. Ośrodek Pomocy Społecznej rozpatrzy wniosek np. o usługi opiekuńcze osoby z niepełnosprawnością, zgodnie ze wszystkimi procedurami wynikającymi z ustawy o pomocy społecznej. Dostęp do świadczeń medycznych w ramach NFZ, w tym do rehabilitacji, jest taki sam dla osób z niepełnosprawnością, jak i pozostałych osób ubezpieczonych. Dodatkowym wsparciem dla posiadaczy orzeczeń jest możliwość uczestniczenia w turnusie rehabilitacyjnym)
  7. Do konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji
  8. Do konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji
  9. Do korzystania z uprawnień – osoba z niepełnosprawnością nie spełnia/spełnia przesłanki określone w art. 8 ust. 1 Ustawy z 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym (oznacza to możliwości uzyskania przez osobę z niepełnosprawnością karty parkingowej. Zgodnie z nowelizacją ustawy „Prawo o ruch drogowym” (Dz. U. z 2009 r. Nr 97, poz. 802) kartę parkingową można otrzymać tylko na podstawie orzeczenia wydanego przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności wraz z powyższym wskazaniem)
  10. Do prawa do zamieszkania w odrębnym pokoju (prawo do zamieszkania w odrębnym pokoju przyznawane jest przede wszystkim osobom poruszającym się na wózku, leżącym lub też z zaburzonymi czynnościami fizjologicznymi. Nie oznacza to możliwości ubiegania się np. w gminie czy spółdzielni mieszkaniowej o przydział większego mieszkania. Wskazanie to pozwala jedynie na zwiększenie powierzchni normatywnej przy ubieganiu się o dodatek mieszkaniowy).

W celu otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego muszą być zaznaczone w orzeczeniu wskazania zawarte w punktach 7. i 8. W powyższych wskazaniach brane są pod uwagę m.in. ograniczenia w funkcjonowaniu czy też konieczność współudziału otoczenia w czynnościach samoobsługowych, rehabilitacji, leczeniu, edukacji itp.;

Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych; Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności; Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki społecznej z dnia 1 lutego 2002 r. w sprawie kryteriów oceny niepełnosprawności u osób w wieku do 16. roku życia; Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej; Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych; Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer