Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl

Dziecko z aniridią w szkole

Każde dziecko słabowidzące jest inne. Będzie się zatem uczyło za pomocą takich sposobów, które odpowiadają najlepiej jego potrzebom. Nawet dzieci mające takie samo schorzenie wzroku mogą stosować różne sposoby pracy umysłowej.

Odniesienie sukcesu w nauczaniu dziecka zależy w dużej mierze od dobrego planowania nauki, ścisłej współpracy rodziców z nauczycielani, psychologiem szkolnym oraz z rehabilitantem widzenia. Każdy rodzic chciałby, aby jego dziecko otrzymało jak najlepsze wykształcenie, ale również dostosowane do jego potrzeb.

Dobór metod nauczania jakimi posługuje się dane dziecko zależy od wielu czynników w tym: stopnia utraty wzroku, ogólnego poziomu rozwoju, poziomu intelektualnego, osobowości. Do innych ważnych czynników należy zaliczyć: szkołę i warunki jakie jest w stanie zapewnić szkoła, a także wsparcie i pomoc ze strony nauczycieli, kolegów, rodziny.

Niektóre dzieci słabowidzące chodzą do takich samych szkół powszechnych jak ich widzący rówieśnicy, a inne uczęszczają do ośrodków/szkół specjalnych - przystosowanych do nauki dzieci słabowidzących - jak np. Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Słabowidzących im. Z. Galewskiej. Wielokrotnie może zdarzyć się, że ze względu na odległość między domem a szkołą/ośrodkiem specjalnym, dzieci będą zmuszone do korzystania z mieszkań w internatach.

Dzieci słabowidzące uczęszczające do zwykłych szkół powszechnych, mimo posiadania odpowiednich zaświadczeń, często pozbawione są dodatkowych pomocy dydaktycznych ułatwiających nauczanie. Szkoły masowe nie są dobrze przygotowane na przyjęcia nowych zadań i obowiązków związanych z nauczaniem osób niepełnosprawnych. Najczęściej wskazywaną wadą integracyjnej formy kształcenia jest brak odpowiednich środków dydaktycznych i słabe przygotowanie metodyczne nauczycieli.Nauczyciele nie posiadają specjalistycznego przygotowania do pracy z dziećmi słabowidzącymi, a dzieci korzystają z tych samych sal, pomocy dydaktycznych, ksiązek co dzieci dobrze widzące. Kolejnym problemem uczęszczania dzieci słabowidzących do szkół powszechnych jest brak kadry nauczycielskiej i czasu na indywidualną pomoc dziecku w zbyt licznych klasach. Nauczyciele nie mając wiedzy o specyfice pracy szkolnej z dziećmi słabowidzącymi są przyczynkiem wielu trudności związanych z ich nauczaniem. Często też zaniżają wymagania wobec dzieci słabowidzących stosując taryfę ulgową i kierując się źle pojętą litością. Konsekwencją takiego postępowania w miarę upływu czasu mogą być braki w materiale szkolnym, mała sprawność manualna, czy trudności wychowawcze.

Aby nauka dziecka niedowidzącego uczęszczającego do szkoły powszechnej przyniosła  oczekiwane efekty, w jej realizacji musza być uwzględnione różne warunki:

  • Wprowadzenie do szkół podręczników z powiększonym drukiem;
  • Zaopatrzenie dzieci nie tylko w lupę do czytania z bliska, ale również w lunetki do czytania z tablicy;
  • Modyfikacja zajęć praktyczno-technicznych i plastycznych;
  • W ramach zajęć z wychowania fizycznego konieczne jest umożliwienie wszystkim dzieciom niedowidzącym korzystanie z gimnastyki korekcyjnej;
  • Stworzenie gabinetów wyrównawczych, wyposażonych w odpowiednie pomoce i przyrządy optyczne;
  • Objęcie dzieci niedowidzących opieką przez instruktorów orientacji przestrzennej;
  • Organizowanie szkoleń dla nauczycieli z zakresy tyflopedagogiki;
  • Umieszczenie dzieci słabo widzących w szkołach masowych i klasach o możliwie niewielkiej liczbie uczniów.

W ośrodkach/szkołach "specjalnych" dzieci słabowidzące objęte są opieką nauczycieli odpowiednio wykształconych do pracy z nimi, mają do dyspozycji całą gamę sprzętu specjalistycznego - tablice, lupy, powiększalniki, podręczniki z większą czcionką...

Dzieci słabowidzące uczęszczające do szkół specjalnych, poza umiejętnościami zalecanymi przez program nauczania określony przez Ministerstwo Edukacji Narodowej, opanowują umiejętności praktyczne, które umożliwią im niezależne funkcjonowanie społeczne w przyszłości:

  • umiejętności samodzielnego poruszania się w szkole, w domu, w społeczności lokalnej
  • umiejętności życia codziennego takie jak: stawianie czoła niewłaściwym postawom i wyobrażeniom w stosunku do ślepoty, kreowanym przez ludzi widzących (są to umiejętności, które powinni opanować także dorośli, którzy utracili wzrok w okresie późniejszym).

Źródło: http://www.sciaga.pl/tekst/30070-31-edukacja_dzieci_z_uszkodzonym_wzrokiem

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer